boulevard of broken dreams : beijing 2008

โอลิมปิกเกมส์ เกมส์กีฬาแห่งมวลมนุษยชาติ ถือเป็นมหกรรมเกมส์ที่เขย่าโลกทั้งใบให้หันมาสนใจในเรื่องๆเดียวกันได้โดยทิ้งเรื่องการเมือง สงคราม ศาสนาและสีผิวไว้ข้างหลังชั่วคราว แน่นอนโอกาสแบบนี้ผมคงไม่ปล่อยให้ผ่านไปเฉยๆแน่ และสิ่งเดียวที่ผมพอจะมีส่วนร่วมกับมหกรรมเกมส์ระดับโลกขนาดนี้ได้...ผมเลือกที่จะเชียร์นักกีฬาสักคน...และสมจิตร จงจอหอ พ่อค้ากำปั้นรุ่นฟลายเวท(51 กิโลกรัม) เป็นชื่อๆเดียวที่ผมนึกออกก่อนที่โอลิมปิกจะเปิดฉาก
ภาพความผิดหวังจากเอเธนส์เมื่อ 4 ปีที่แล้วยังคงติดตาผมอยู่ ในฐานะเต็งหนึ่งของนักมวยไทยในเอเธนส์เกมส์ที่ต้องกลับบ้านมือเปล่า ด้วยวัย 29 ปี ณ ตอนนั้น ตอนที่มั่นใจที่สุดในชีวิตของนักชกแต่กลับต้องผิดหวังชนิดที่ไม่รู้ว่าจะเดินบนเส้นทางนี้ต่อไปได้อย่างไร ความผิดหวังเมื่อ 4 ปีที่แล้วมันหนักหนาเกินไปที่จะทำใจให้ยอมรับได้

"ผมไม่ได้ล้ม ผมแค่เซเท่านั้น ผมจะกลับมาใหม่" สมจิตรกล่าวหลังจากจัดการกับความรู้สึกของตัวเองลงได้

จากวันนั้นถึงวันนี้ จากเอเธนส์ถึงปักกิ่ง สมจิตรเริ่มต้นอีกครั้งด้วยตำแหน่งกัปตันทีมนักมวยสากลสมัครเล่นทีมชาติไทย และแน่นอนสมจิตรถูกยกให้เป็นเต็งหนึ่งอีกครั้งในการคว้าเหรียญทองเหมือนเช่น 4 ปีที่แล้วที่เอเธนส์เกมส์
ขุนพลเสื้อกล้ามของไทยค่อนข้างโชคดีที่จับฉลากได้บายในรอบแรกไปหลายคน...แต่ไม่ใช่สมจิตร และนั่นไม่ใช่เรื่องสำคัญเพราะสมจิตรรู้ดีว่าสิ่งที่น่ากลัวกว่าคู่ต่อสู้คือ...ตัวเอง เอเธนส์เกมส์บอกสมจิตรไว้อย่างนั้น
ด้วยฟอร์มการชกอย่างเหนือชั้น ความมั่นใจที่เต็มเปี่ยมบวกกับความฟิตที่หาไม่ได้จากนักมวยไทยคนอื่น
39 หมัดที่ทำได้และเสียไปเพียงแค่ 7 หมัดจากทั้งหมด 5 รอบการแข่งขัน
สมจิตรสามารถไล่ล่าความฝันที่ทำหล่นหายเมื่อ 4 ปีก่อนได้สมใจ

ไม่ต้องสงสัยว่า 4 ปีที่ผ่านมาเค้าไปทำอะไรมาบ้าง...ทุกคนคงรู้ดี

ฮีโร่เหรียญทองโอลิมปิคคนนี้คงไม่เกิดขึ้น หากไม่ลืมความผิดหวังที่ไม่ได้เป็นตัวแทนทีมชาติเมื่อครั้งพ่ายให้กับนักชกรุ่นพี่อย่างวิจารณ์ พลฤทธิ์ในโอลิมปิกที่ซิดนีย์

ฮีโร่เหรียญทองโอลิมปิคคนนี้คงไม่เกิดขึ้น หากไม่ยอมตื่นจากฝันร้ายเมื่อนำอยู่สามแต้มในยกสี่ ของรอบสองที่เอเธนส์ ในฐานะเต็งหนึ่ง

ฮีโร่เหรียญทองโอลิมปิคคนนี้คงไม่เกิดขึ้น หากไม่เชื่อในความสามารถของตนเองที่มีอยู่ และลุกขึ้นมาฝึกตนอย่างหนักอีกครั้งเพื่อทำภารกิจที่ยังค้างคาให้ลุล่วง กับโอกาสสุดท้ายด้วยวัย 33 ปี

"ผมดีใจครับ ผมผ่านมาเยอะ เจ็บมาเยอะ อยากให้คนไทยทุกคนสู้อย่างผม"
สมจิตรฟูมฟายหลังเกมส์แห่งชีวิตและไม่ลืมที่จะมอบความสุขให้กับพี่น้องสามจังหวัดชายแดนภาคใต้ด้วยน้ำตานองหน้า
ใครจะไปรู้น้ำตา(และน้ำมูก)ของนักสู้คนหนึ่งถูกส่งผ่านดาวเทียมมายังแผ่นดินเกิดให้คนอีกนับล้านต้องเสียน้ำตาตามด้วยความปลื้มปิติ

อย่างน้อยก็มีผมคนนึงล่ะที่ยอมเสียน้ำตากับเรื่องพรรค์นี้...ด้วยความเต็มใจ





ภาพประกอบทั้งหมดจาก manager