“สั้นๆแต่ได้ใจความ”

“สั้นๆแต่ได้ใจความ”

การเดินทางยามค่ำคืน ใครหลายคนอาจมองเป็นช่วงเวลาที่น่าเบื่อ มันดูเหงา อ้างว้าง เพราะถูกปลกคลุมด้วยความมืด หรือใครบางคน ยินดีที่จะหลับใหลได้ในเวลาเดียวกัน การเดินทางครั้งนี้ อาจจะสร้างความกังวลบ้าง เพราะเป็นการเดินทางตอนกลางคืนหลังจากเสร็จภารกิจที่จำเจมาห้าวัน ความอ่อนแรงเหนื่อยล้า เริ่มเข้ามากล้ำกลาย แต่การเดินทางที่ยาวนานครั้งนี้ก็ถูกทดแทนด้วยสหายร่วมอุดมการณ์เดียวกันถึงสามคน เพียงเพื่อจุดหมายปลายทางเดียวกัน ที่มีระยะทางราว 800 กม.เห็นจะได้ บวกลบนิดหน่อย ตามประสาคนชอบแวะ

เชียงใหม่! ใช่แล้วครับ จุดหมายคือเชียงใหม่ คำตอบง่ายๆ สำหรับการร่วมเดินทางครั้งนี้ด้วยกันจากเพื่อนหนุ่มวัยกระสันที่อยากจะได้สัมผัสกลิ่นใบไม้ใบหญ้าจากยอดดอยและอาจเหมารวมไปถึงกลิ่นอื่นๆที่ใจมันคอยเรียกหาอยู่เรื่อย การหลบหลีกหนีเมืองอันวุ่นวายไปหาความสุขจากกลิ่นยอดดอยนั้นมันช่างน่าสุขใจเสียนี่กระไร แค่นึกก็เพลินแล้ว

นี่มันวันหยุดเทศกาลหรอ? ไม่ใช่นิ แล้วทำไมดันเกิดอยากไปเชียงใหม่ เสียงทักท้วงและสงสัยจากผู้คนรอบกาย สหายที่ออนไลน์สายตรงจากเมืองหลวงผ่านมาเป็นระยะ พลางกับเสียงหัวเราะ ของหมู่คณะทัวร์เปื้อนรอยยิ้มเพลินๆกันไป กับเส้นทางที่มืดมิด สลับกับแสงไฟสลัวระหว่างเส้นทางแห่งความเหงา

เวลาเดินทางข้ามผ่านค่ำคืนอันสุดแสนโรแมนติกสำหรับผู้คนทั่วทั้งโลกหรือเป็นวันที่ช่างหนาวเย็นสุดขั่วหัวใจของใครบางคนและมันกำลังกัดกร่อนหัวใจใครต่อหลายคนอยู่ เนื่องจากหลายคนคงไม่มีโอกาสที่จะได้ใช้วันนี้ให้เป็นประโยชน์ หรืออาจจะเป็นเพียงอตีตสำหรับใครบางคน และวันนี้เองที่นักสถิติต่างรวมตัวกันฟันธง ว่าเป็นวันที่เหล่าบรรดาสาวน้อยสาวใหญ่ได้เสียความเป็นสาวในค่ำคืนแห่งความรักนี่แหละ ส่วนตัวนั้นไม่ได้สนใจเรื่องสาวน้อยสาวใหญ่นักหรอก สนใจแต่เพียงว่า พวกนักสถิติเหล่านั้นรู้ได้อย่างไร ?

ผ่านค่ำคืนอันแสนยาวนานมาไม่นานนัก ในที่สุดก็ถึงจุดหมายปลายทางที่หวังไว้ มองนาฬิกา นี่มันตีห้าแล้วนิหว่า รีบนอนเพื่อวันต่อไปกันดีกว่า!

เสียงสะบัดผมและสายน้ำกระเซ็นโดนปลายเท้า ทำให้ผมรู้สึกตัว นี่มันเกือบครึ่งวันแล้วนิ การออกเดินทางเพื่อสัมผัสกลิ่นธรรมชาติจากยอดดอยได้เริ่มขึ้นแล้ว ข้าวซอย ร้านกาแฟ อ่างเกษตร อ่างแก้วและหลังมอ อ่อมีอีกที่นิมมานเหมินทร์ ซอย 1(ลืมไม่ลงเลย) ...นี่คือทริปที่ใช้เวลาคุ้มจริงๆ รู้สึกตัวอีกทีก็เอาตัวเองไปนั่งอยู่ในผับดังของเมืองใหญ่แห่งนี้เสียแล้ว กลิ่นยอดดอยเริ่มจางหายกลายเป็นกลิ่นกายหนุ่มสาวนักเที่ยวยามราตรีแทน ในค่ำคืนนี้ได้รู้จักคนมากมายเลยทีเดียว และส่วนใหญ่มันก็มาจากน้องชายร่วมเดินทางที่มีถิ่นฐานอยู่ที่เมืองนี้นี่เอง คืนนี้เป็นคืนที่ “complete” จริงๆ(ขอยืมคำนี้มาใช้หน่อยนะเพื่อนสุดยอดเลย) มีทั้งเสียงดนตรีร๊อคจากเกาะอังกฤษที่ไม่เคยฟังมานานและตบท้ายด้วยดนตรีจังหวะสกากับผู้คนที่เบียดเสียดยัดเยียด นี่ถ้าขี่คอกันเต้นได้คงทำกันไปแล้ว ขนาดคนเดินออกยังต้องมียักเอวยักไหล่ออกไปจากที่นี่เลย แต่ที่น่าประทับใจหรือจะเรียกว่าแปลกใจก็คงไม่ผิด คืนนี้ผมได้เห็นเพื่อนร่วมทางท่านหนึ่งทำท่ายึกๆยักๆ กับมนต์เพลงสกาและรอยยิ้มนัยน์ตาหวานฉ่ำข้างต้นไม้คล้ายคนกำลังแบกของอยู่ โอ้! “complete” อีกรอบเลย

เวลาสั้นๆ แต่มันช่างยาวนานในวันนั้น

...มีเพียงคำตอบเดียวจากเหล่าสหายผู้ร่วมเดินทาง...

...มึงมาอีกเมื่อไหร่บอกกูด้วย...

สั้นๆแต่ได้ใจความกับทริปเล็กๆในเมืองใหญ่

......อย่างน้อยมันก็ไม่เหงาให้หงุดหงิดใจ!